ما اولین نسلی هستیم که به معنای دقیق کلمه قدرت تصور را در اختیار داریم و تمام پندارها، تخیلات، و داستان‌های گذشته باید در مقایسه با تصاویر ما رنگ ببازند. ما در آستانۀ رسیدن به سطحی از آگاهی هستیم که در آن کاوش برای انسجام عمیق، تعریف‌کردن، شمارش جزئیات، روایت، و محاسبات و به طور خلاصه تفکر خطی ‌تاریخی و علمِ مبتنی بر متنْ مغلوبِ یک شیوۀ تفکرِ نوین، تصوری، و سوپرفیشیال می‌شود... نظریه‌های ادراک، اخلاق، و زیبایی‌شناسی و حتی حس زنده‌بودنمان دچار بحران شده است. ما در دنیای خیالینِ تصاویر تکنیکی زندگی می‌کنیم  به عنوان تابعی از این تصاویر به‌ صورت فزاینده‌ای تجربه می‌کنیم، تشخیص می‌دهیم، ارزیابی و عمل می‌کنیم.