تاریخ اجتماعی عکاسی (شکارنور) جلد ۱و۲
رابرت هرش، پژوهشگر و هنرمند، در ویراست دوم شکار نور: تاریخ اجتماعی عکاسی، درآمدی بسیار دقیق و قابل فهم در مورد هنرهای عکاسانه ارائه می‌دارد. این کتاب از چگونگی قرارگیری عکاسی در بستر نیروهای هنری، فرهنگی، علمی، فنی، و کاربردی سخن می‌گوید. انواع موضوعات جدید، از فتوبوت‌ها گرفته تا تاثیرات اینترنت، با تامل و تعمق فراوان مورد بررسی قرار گرفته‌اند. موضوعات دیگری چون تن، چشم‌انداز، چهره‌نگاره، مفاهیم زمان و فضا، تیپ‌نگاری‌ها و زندگی شهری، زمینه های لازم را برای کسب فهم جامع‌تری از نحوه‌ی بازی عکاسی با تصاویر فرهنگی فراهم می‌آورند.
قیمت محصول
0 تومان
ناموجود
برای دریافت مشاوره با ما روی دکمه شناور تماس با ما کلیک کنید.
اطلاعات کتاب
| نویسنده | رابرت هرش |
|---|---|
| مترجم | کیهان ولی نژاد |
| سال نشر | 1399 |
| اندازه | رقعی |
| تعداد صفحات | 1072 |
| نوبت چاپ | چاپ اول |
توضیحات
توضیحات محصول
محصولات مرتبط
تکنیک های فتومونتاژ
عکاسی فتومونتاژ با به‌وجود آمدن نرم‌افزار فتوشاپ حیات دوباره‌ای به خود دیده است. بسیاری از مراحل و تکنیک‌ها را ساده‌تر از دورانی کرده که این تصاویر بصورت دستی ترکیب می‌شدند. اما این سادگی به معنی آن نیست که ما می‌توانیم به هر روشی اقدام به تولید اثر نماییم، در واقع هر کدام از روش‌ها در فتوشاپ بصورت دقیق و علمی تعریف شده‌اند.
عکاسی بی هوا ( رویکردی نامتعارف در عکاسی خیابانی)
”عکاسی کاندید” که در این کتاب تحت عنوان ”عکاسی بی‌هوا” به آن پرداخته شده است، شکلی از عکاسی است که عکاس در آن به موضوعات انسانی خود نزدیک می‌شود و پیش از آن‌که افراد واکنشی خودآگاه به دوربین نشان‌دهند، تصویر آن‌ها را به ثبت می‌رساند. عکاسی بی‌هوا که اغلب در عکاسی خیابانی نمود می‌یابد، از حدود دهه‌ی 1930 وجود داشته و جایگاه خود را در عکاسی خیابانی معاصر تثبیت کرده است.
عکاسی همه چیز رادگرگون می کند
عکاسی به‌خودیِ‌خود هیچ هویتی ندارد. موقعیتش به‌عنوان تکنولوژی با مناسبات قدرتی که آن را به کار می‌گیرند تغییر می‌کند. سرشتش به‌عنوان یک کردوکار به نهادها و عاملانی وابسته است که آن را تعریف می‌کنند و به کار می‌اندازند. کارکردش به‌عنوان یک شیوۀ تولید فرهنگی با شرایط مشخصی از هستی پیوند دارد و محصولاتش فقط در چارچوب جریان‌های ویژه‌ای که دارند روشن و بامعنایند. تاریخش اصلاً یکپارچگی ندارد. عکاسی بارقه‌ای در میان عرصۀ فضاهای نهادی است. این عرصه است که ما باید آن را بررسی کنیم نه عکاسی به‌خودیِ‌خود.
عکاسی به‌خودیِ‌خود هیچ هویتی ندارد. موقعیتش به‌عنوان تکنولوژی با مناسبات قدرتی که آن را به کار می‌گیرند تغییر می‌کند. سرشتش به‌عنوان یک کردوکار به نهادها و عاملانی وابسته است که آن را تعریف می‌کنند و به کار می‌اندازند. کارکردش به‌عنوان یک شیوۀ تولید فرهنگی با شرایط مشخصی از هستی پیوند دارد و محصولاتش فقط در چارچوب جریان‌های ویژه‌ای که دارند روشن و بامعنایند. تاریخش اصلاً یکپارچگی ندارد. عکاسی بارقه‌ای در میان عرصۀ فضاهای نهادی است. این عرصه است که ما باید آن را بررسی کنیم نه عکاسی به‌خودیِ‌خود.
عکاسی و رسانه ( نگاهی به تحولات عکاسی مطبوعاتی)
هميشـه شـکاف عميقـی ميـان عکاسـی خبـری و عکاسـی هنـری وجـود داشـته اسـت. رسـانه، برخـلاف هنر بـا واقعيت و آنچـه رخ داده سـروكار دارد. هـر چنـد كـه ابزارهـای دیجيتال و نرم افزارهـای ویرایـش باعـث شـده كـه مرزهـای حقيقـت نسـبت بـه هميشـه مبهم تـر و اسـتانداردهای این حرفه نسـبت بـه قبـل ضعيف تـر شـوند. امـا ایـن حرفـه، مجبـور اسـت بـه حقيقـت احتـرام بگـذارد و از دسـتکاری آن بـرای جذاب تـر شـدن اجتنـاب كند.
نقد و بررسی‌ها
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.