مجموعة دو جلدی فتوژورنالیسم کتابی آموزشی است و به پرسش‌های بنیادی عکاسان پاسخ می‌دهد. این دو کتاب بر اساس مصاحبه با عکاسان سرشناس جهان و تجربه‌های عملی آنان شکل گرفته است از این رو برای دبیران عکس، روزنامه‌نگاران، عکاسان خبری و مستند، دانشجویان رشته‌های عکاسی و روزنامه‌نگاری، کتابی کاربردی و سودمند است. علاوه‌بر مطالب کتاب اصلی، چهار فصل توسط مترجم تألیف و به کتاب افزوده شده است. افزون بر آنچه گفته شد، گزارش‌ها و داستان‌های تصویری برگزیدة جایزة پولیتزر نیز ترجمه و همراه با عکس‌ها در لابه‌لای فصل‌ها گنجانده شده است. کتاب تقریباً دارای بیش از یک هزار عکس است.

گروتسک اصطلاحی است که بار سنگینِ احساسی و فرهنگی دارد. این واژه در آغازِ ابداعش معنایی ویژه و محدود به ژانر خاصی از هنرهای گرافیکی داشت هرچند در طول زمان معنای آن چندگانه شد و تغییرات زیادی را متحمل شد. این تغییرات نشان از یک دگرگونی تدریجی اما عمیق در درک ما از «عادی‌بودن» دارند. از نظر آلن داگلاس کولمن، منتقد مستقل آمریکایی، مورخ و مدرس و کیوریتور عکاسی، ریشۀ این دگرگونی‌ به تأثیر عکاسی بر فرهنگ بازمی‌گردد. او در کتاب گروتسک در عکاسی از طریق گلچین‌کردن و گروه‌بندی‌کردنِ عکس‌های گروتسک قصد ایجاد یک زمینه‌ برای در نظر گرفتن گروتسک به عنوان یک سبک از عکاسی را دارد و به جای اینکه برای ساختن اعتبار برای گروتسک در عکاسی روی موارد مشابه آن در سایر رسانه‌ها کار کند، به کشف تحولِ عکاسانۀ گروتسک، تنوع و حجم تصاویر گروتسک در عکاسی پرداخته‌است. این کتاب از دیدگاه نویسنده‌اش یک مطالعۀ نقادانه است: یک آغاز، یک بنیان و اولین مجموعه از عکاسانی که دیدِ خیالی آن‌ها به زندگی به اندازه‌ی دید امپرسیونیست‌ها انقلابی به نظر می‌رسد.

مجموعه عکس چیست؟ ماهیت عکس ثبت لحظه است. لحظه‌ای از چهره‌ی رخدادی که وقوع آن در زمان امتداد دارد. ماهیت عکس ثبت برشی از صحنه‌ی گسترده‌ای است که در برابر دوربین قرار دارد و عکس محدود است به نشان دادن یک چهره از یک پدیده و نه همه‌ی چهره‌ها، یک نما و یک بخش از موضوع و نه همه‌ی نماها و بخش‌ها. بدین ترتیب اگر عکاس دست به تهیه‌ی چندین عکس از موضوع بزند آیا می‌توان آن را مجموعه تلقی کرد؟ کتاب حاضر در پی پاسخگویی به این پرسش، پس از بررسی تاریخی و ارائه‌ی نمونه‌های عکس، به شناسایی انواع مجموعه عکس می‌پردازد. در پی ارائه‌ی نمونه عکس برای هریک از شکل‌های مجموعه، مجموعه عکس در مطبوعات مورد بررسی قرار می‌گیرد. سه نمونه‌ی مطبوعاتی عکس، یعنی گزارش تصویری، مقاله‌ی تصویری و داستان تصویری نیز مورد بحث قرار می‌گیرد. سپس مراحل تولید چندرسانه‌ای (مالتی مدیا) که از انواع مجموعه عکس است توضیح داده می‌شود. در فصل‌های بعدی به شیوه‌ی نوشتن شرح عکس (کپشن) و گزاره (استیتمنت) اشاره می‌شود. در کتاب حاضر بیش از بیست مجموعه عکس از آثار عکاسان سرشناس جهان چاپ و بررسی شده است.

کتاب پیش‌رو شامل عکس افرادی است که خود را کاردان، لایق و شایسته

مقام ریاست‌جمهوری ایران می‌دانستند. روایتی از گفتارها، برنامه‌ها و اهداف

کسانی که برای خدمت و ایجاد تغییرات بزرگ، احساس مسئولیت می‌کردند.

خوانش متفاوتی از دیدگاه‌ها و نظرات را در این مجموعه شاهد خواهید بود

که تامل و مطالعه متن همراه عکس را طلب می‌کند.

با اختراع عکاسی در مغرب‌زمین ماهیت و کاربرد تصویری که از اتاقک تاریک بیرون می‌آمد این رسانه جدید را به محل تلاقی گونه‌های مختلف دانش بشری تبدیل کرد. همزمان در قرن نوزدهم انسان‌شناسی نیز رشد علمی خود را آغاز کرده بود. مردم‌نگاری به وسیله ابزاری که واقع‌گرایی فرض اولیۀ آن بود از همان ابتدا توانایی ساختن تصاویر اعجاب آمیز اما قابل باور از سرزمین‌های دوردست را برای کشورهای پیشرفته به ارمغان آورد. با این‌که نمی‌توان همۀ تصاویر ساخته و ارائه شده در آن زمان و حتی دورۀ معاصر را متاثر از جریان شرق‌شناسی استعمار‌گرا دانست؛ اما نمی‌توان انکار کرد که چگونگی نگاه به دیگران در همۀ مراحل تصویر‌پردازی از مشرق‌زمین نقشی تاثیر‌گذار نه تنها بر مخاطب غربی که حتی بر ذهنیت و زاویه دید بعضی جریان‌های غالب داخلی و جهت‌دهی‌هایشان، داشته و دارد. با این‌ وصف برای بررسی وضعیت جایگاه کنونی‌مان، نگاه به گذشته و راه ‌طی‌شده گریز‌نا‌پذیر است و بخش عمده‌ای از اسناد تصویری گذشتۀ ما به روایت دیگران و نشان‌دهندۀ نگاهِ از بیرون است که پژوهشی به‌دور از تعصب و پیش‌داوری را می‌طلبد. نوشته و عکس‌های پیش‌رو باز‌خوانی و باز‌بینیِ همزمان بخش‌های بسیار کوچکی از فرهنگ، تاریخ و جغرافیای کشور‌مان است که دیگران تصویر و نقل کرده‌اند.